Skip to content

Pierke Hulshof Posts

presentatie tijdens de Dutch Design Week

Tijdens de Dutch Design Week willen we graag het project de Tafel van Zeven presenteren.
De verschillende meubelen en filosofieën van alle ontwerpers worden tentoongesteld.

maar… we zoeken nog een geschikte locatie, of meerdere locaties zodat we het netwerk ook zichtbaar kunnen maken.
Heb je een tip? Dan hoor ik het graag!
info@pierkehulshof.nl


Leave a Comment

Keuvelend met verliefde kronen

Keuvelend met verliefde kronen,
Ruischend de een, rits’lend de ander,
Zijn beuk en berk gaan samenwonen
Als lotgenoten van elkander,

In zulk een inn’ge eendracht, dat
Men aan de witte schors moet vragen
Wie of het berkenloof zal dragen
En wie in ’t najaar ’t bruinste blad.

Hier even breed, daar even smal,
Stroomen hun stammen naar beneden,
Uitwijkend, hunk’rend en tevreden,
Geven en nemen, een en al,

Tot waar de saamgevoegde wortel
De strengheid voedt van ’t mijn en dijn,
Alsof met een onzichtb’re mortel
De grensvlakken bestreken zijn. –

Maar lager, diep onder de aarde,
Daar heerscht de nijd van ’t voorgeslacht,
Dat waterdruppelen vergaarde
Met harig zuigende overmacht,

Elkaar verdringend, moord beramend,
In zulk een schennis van ’t verbond,
Dat elk der wezens zich zou schamen,
Wanneer ’t kon schouwen in zijn grond.

Simon Vestdijk 11-11-’37

Leave a Comment

De boom als verdienmodel

Staatsbosbeheer (SBB) in Nederland gebruikt een deel van haar bossen als productiebos. Dat is gebaseerd op een verdien model wat naar mijn mening helemaal niet meer van deze tijd is.
Ook binnen SBB, zijn er steeds meer mensen die in gaan zien dat het beheren van natuur niets te maken heeft met geld verdienen, maar dat de natuur uit betaald in andere zaken dan geld. Je krijgt er zuurstof, schaduw (en dus afkoeling van de aarde) en ook nog eens een schoonheid voor terug die allemaal zorgen voor een beter klimaat voor de mens. Zowel letterlijk als figuurlijk.
In een aflevering van tegenlicht wordt de natuur als verdienmodel tegen het licht gehouden. Ik ben het niet met alles eens maar de strekking van het verhaal is duidelijk.
Het is de moeite om de visie van Mathijs Schouten, een natuurfilosoof te beluisteren. Hij benoemt glashelder waarom we vanuit een verkeerde visie naar de natuur kijken.

 

In Belgie gaat het overigens helemaal mis…
Waar ik de Belgen normaal gezien vooruitstrevender vind op het gebied van ecologie en natuur, laten ze hier zien dat het bovenal bureaucraten zijn.

zie hier het artikel in de standaard

Voor de volledige tegenlicht uitzending klik dan hier

Leave a Comment

Ruyteninstituut: Stop boomkap in Nederland

Dr. Frits Ruyten maakt zich druk over de onnodige bomenkap… bij de kwekerijen.
Is de boomkwekerij de nieuwe variant in de bioindustrie? Zoveel jaren heeft de boom mogen groeien, maar omdat hij nu “teveel” plek inneemt, zou hij maar gekapt moeten worden. Dat kan niet de bedoeling zijn. Zijn het dan echt de gemeente die tegen vergroening zijn, vanwege wellicht financiële redenen?

STOP de vertrutting. klik op de link voor het volledige artikel hierover, en niet alleen maar krachttermen. Bron: Ruyteninstituut: Stop boomkap in Nederland

 

 

Leave a Comment

het begint bij jezelf…

Weliswaar deed ik het twee weken geleden veel minder uitgebreid maar de gedachte komt in de buurt.
Deze man heeft alleen een uitvoering met veel meer impact.

Leave a Comment

Tilia Cordata

Aan het einde van het vorige schooljaar nam ik afscheid van mijn geliefde SintLucas. Een school waar ik 13 jaar gewerkt heb. Waar ik me heb mogen ontwikkelen en de vele aspecten van het onderwijs heb mogen ontdekken. 
Waar ik mijn liefste leerde kennen. Vele andere vrienden maakten. Waar ik lachen kon. Maar ook huilen. Waar ik dank je wel en sorry kon zeggen. Waar ik drie jaar geleden het besluit nam om weer te gaan studeren.
Waardoor ik me ging specialiseren in ethisch design. Met als onderzoeksvraag:
‘Hoe draagt de ziel van de boom bij aan een duurzamere omgang van hout.’ 
Mede daarom wilde ik SintLucas graag een geschenk geven, en u raadt het al. Dat werd een boom. Op 25 augustus hebben we hem gepoot.
Een Tilia Cordata. Een winterlinde.
Sociaal sterk. Een beetje brutaal. Maar alleen wanneer je hem ruimte en liefdegeeft. 

 

 

Een inlandse boom.
In de jeugd groeit deze boom langzaam, en wanneer je hem dan herplant, zoals wij doen vandaag, dan heeft hij daar ook even last van. Het is een boom die oud kan worden, 150-250 jaar is in het wild geen uitzondering.

In een gecultiveerde omgeving leven ze meestal minder lang, en dat is niet zo vreemd, een winterlinde houdt namelijk van gezelschap. Hij wil middels zijn worteldek (het netwerk van een boom) in contact staan met andere bomen, dat mogen nazaten zijn, of familie maar dat hoeft niet.

Leave a Comment

the forest strikes back

 

Nu ik de boom als levend wezen erken, merk ik steeds meer dat ik als mens ook menselijke eigenschappen projecteer op de bomen en het bos waarin zij (horen te) leven. Dat zorgt namelijk voor dat ik empathie ontwikkel voor een ander speciesisme. Frans de Waal schreef daarover in een tijd voor empathieDe Waal claimt in zijn boek dat de basis van de mens niet gaat over concurrentie en strijd maar dat we juist empathie en egalitarisme nodig hebben om te kunnen overleven. Dat geldt voor de mens, voor de meeste dieren maar ook voor bomen en planten. Suzan Simard heeft onderzoek gedaan naar bomen in dit geval.
(luister hier naar een ted talk van Simard)

Leave a Comment

Betula Pendula 7.0

De Berk;
een zeer sociale boom, die het best gedijt in een groep.
Samen zijn ze sterk, ze zorgen gezamenlijk dat de wind minder vat op ze heeft, dat de regen zo effectief mogelijk tot hen genomen wordt. Dat de dunnen stammen genoeg te eten krijgen. Dat de wortels van de stervende stammen opgenomen blijven in het wortelnetwerk, zodat de voeding en het dna niet verloren gaat, maar ook dat de communicatiekanalen tussen de bomen onderling intact blijven.

Dat de individuele stand van de stam er voor zorgt dat de groep berken collectief beschermt wordt, ontroerde me als ontwerper. Door samen te werken en op elkaar te anticiperen creëer je een solide basis. En daar mogen wankelingen in zitten maar dat vangen ze onderling wel op.

Met dat in het achterhoofd heb ik een ontwerp voor een tafel gemaakt met als doel de ziel van de berk (of het berkenbosje) vast te leggen in een meubel.

Leave a Comment

Willen we meer of minder empathie?

Ik ben van mening dat wanneer we empathie creëren voor ander speciïsme, we zorgvuldiger om zullen gaan met die organismen.
Dat empathie een ruim begrip is, dat is me wel bekend.
Volgens het woordenboek betekent het: 

de empathie
zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak [ɛmpa‘ti]
eigenschap dat je de gevoelens of gedachten van een ander aanvoelt.
Voorbeelden:`empathie tonen in een gesprek met een ernstig zieke`,
                     `Empathie is belangrijk in de communicatie.`
Synoniem: Inlevingsvermogen

Paul Bloom, psycholoog en professor aan Yale University, is het daar niet mee eens. hij schreef het boek Against Empathy: the case for rational compassion, waarin hij beschrijft dat we juist minder empathie moeten tonen om de wereld beter te maken. Hij vind daarbij ook dat we empathie niet moeten verwarren met moraliteit.

Ik las het onderstaande interview en ben voornemens het boek te gaan lezen. Vooralsnog vind ik dat het geen hout snijdt wat Bloom beweert het volgende:
“Empathie zou in theorie een goede stok achter de deur kunnen zijn om eindelijk eens iemand te helpen en iets goeds te doen. Alleen, zo werkt de praktijk niet. Uit onderzoek blijkt dat we meer empathie voelen voor mensen in onze eigen sociale groep: mensen die op ons lijken, mensen die erg knap zijn, of jonge kinderen. Onze empathie is dus ontzettend bevooroordeeld.

Naar mijn mening is het zaak om de overeenkomsten met de ander te zoeken en te benoemen en juist niet de verschillen. Bloom gaat echter uit van de overeenkomsten met hen die we al kennen.

“Moeder aarde is helemaal geen moeder, ze is geen persoon. En dus kun je je niet in haar verplaatsen. You can’t put yourself in the shoes of a tree. Sterker nog: empathie is de reden dat we geen bal aan klimaatverandering doen. We zijn gewend te handelen op basis van reclamespotjes met uitgemergelde kinderen, maar het milieu heeft niet zo’n herkenbaar gezicht. Het aantasten van moeder aarde is een godsonmogelijk traag proces dat niemands empathie echt prikkelt. En dus hebben we het meer over immigranten en aanslagen, want dat kunnen we ons beter voor de geest halen.”

Bloom geeft aan dat je doordat je je niet kunt verplaatsen in iets wat geen persoon is, je er ook geen empathie voor kunt hebben. In Ecuador en Australië denken ze daar anders over, daar hebben ze een rivier en in Ecuador de gehele natuur de status van rechtspersoon gegeven en zijn er advocaten aangesteld die hun belangen vertegenwoordigen. (link.)

Peter Singer vindt dat we juist meer empathie en moraliteit moeten tonen. Hij schreef daar het volgende boek
The Expanding Circle: Ethics and Sociobiology over. Twee wetenschappers die het overduidelijk niet met elkaar eens zijn.

Ik ga me er eens in verdiepen…

Een interview met Paul Bloom vind je hier.

Leave a Comment

De Boom Is Onderdeel Van de Familie

rode-beuk-789rode beuk 7, 8, 9, kasteel Heeswijk, Kees van de Knaap

 

Ik ben een rijk man, ik heb een riant dak boven mijn hoofd, ben getrouwd met de liefste, leukste en mooiste vrouw ter wereld, en ik mag de vader zijn van vijf super lieve en leuke kinderen. Mijn ouders zijn nog in goede gezondheid en hoewel ik mijn vrienden niet zo vaak zie, weet ik wel dat ze er voor mij zullen zijn wanneer ik ze nodig heb. Ik word gewaardeerd op mijn werk als docent, door zowel collega’s als door studenten. Ook als vormgever word ik gewaardeerd, om wat ik maak, maar ook om mij als persoon. Waar ik ‘vroeger’ wel eens dacht dat ik makkelijk als kluizenaar zou kunnen leven, weet ik ondertussen dat ik mensen om mee heen nodig heb. Ik kan het niet alleen. Ik heb het nodig om te praten, te zeuren, te klagen, te lachen, te troosten, te huilen, of gewoon alleen maar stil bij elkaar te zitten.

Leave a Comment

parliament of things

Donderdag 24 november,

Ik heb een afspraak met Joost Janmaat van Partizan Publik, een organisatie die zich inzet voor de identiteit van het ding. We spreken af op hun kantoor in Amsterdam en doe dat naar aanleiding van de presentatie parliament of things, die ze hadden op Strijp-S tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven van afgelopen jaar.

In deze blogpost geef ik weer waar Joost en ik het over hebben gehad, waar we over gebrainstormd hebben en welke inzichten hij mij gaf, maar ook welke ik hem gaf.

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 7

 

Ontwerpstudio van der Swam kreeg de mogelijkheid om een serie sieraden te ontwikkelen van579de8313920b archeologisch hout. De sieraden moeten voor verhalen zorgen, en dat is nu juist waar 
ik als onderzoeker maar ook als ontwerper naar opzoek ben. Het verhaal achter het materiaal. En zorgt dat verhaal dan ook voor een duurzamere omgang. En als ik naar de afbeelding kijk die bij het evenement geplaatst is dan ben ik bang dat juist dat laatste niet is gebeurd. Maar daar gaan we dan natuurlijk vragen over stellen.

 

Op het moment dat ik bij de (kleine) stand van Marielle aankom is er net een lezing gepland in het erfgoed centrum, wat betekent dat het er erg druk is met geïnteresseerden, voor de lezing. In het gesprek met Marielle wordt mijn vraag over de duurzaamheid vrijwel meteen beantwoord, het gat wat je op de foto ziet is afkomstig van een pen waar de verschillende stukken hout mee verbonden worden zodat ze samen een karrenwiel kunnen vormen. Wat ik wel zie is dat ze de ringen freest nadat ze verlijmd zijn op een stuk hout uit deze tijd.
Terwijl ik daar vragen over wil stellen komt er weer een nieuwe groep mensen aan en wordt ons gesprek abrupt onderbroken, we spreken af dat we eens met elkaar gaan zitten om het over onze gedeelde passie te hebben.

8 december zitten we voor de eerste keer bij elkaar. 

To be continued…

 

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 6

Maarten Baas ontwikkelde een stoel die pas over tweehonderd (!) jaar klaar is, Baas is dan allang dood, net als alle anderen die op dit moment in ons midden zijn. Hij plaatste een mal om een boom heen die ervoor zorgt dat de boom op een natuurlijke wijze groeit in de vorm van een stoel. Door dit te doen reduceert hij het energieverbruik wat het kost wanneer je een stoel fabriceert. Ik vraag me als onderzoeker wel af of je op deze manier wel op een ethische manier aan het vormgeven bent. En dan laat ik de esthetiek nog maar even in het midden.

Ik wil tijdens de ddw een kijken of ik reacties kan vangen van bezoekers en eens kijken hoe zij er op zullen reageren.

Op het moment dat ik aanwezig was bij de tentoonstelling van Maarten Baas waren alle tickets voor de HOLOLENS al uitverkocht en werd er op dat moment geen gebruik gemaakt. Reacties heb ik dus niet kunnen vangen, helaas.
In dezelfde tentoonstelling kwam ik echter ook een project tegen van Lambert Kamps – de reversor.

Een machine met als gedachten het herstellen van de verkeerde beslissing. Stel je wilt een boom kappen maar je weet het nog niet zeker, met de reversor kun je de kap herstellen.
Een ideologisch project natuurlijk waarvan de vraag is of het daadwerkelijk werkt maar de gedachte en de uitvoering maakt het erg interessant. Het zou natuurlijk een bijzondere mogelijkheid zijn wanneer je een bewuste amputatie kunt herstellen. Je zou dan namelijk ook beschadigde of slechte stukken uit de boom kunnen halen en daarna de sappenstromen weer kunnen laten herstellen. Door het gebruik van de reversor kun je een dusdanige druk uitvoeren dat je zelfs de schimmels kunt weren totdat de boom weer herstel is. De kritische vraag en de twijfel of het haalbaar is ligt meer bij de de spaanders die de kettingzaag weg haalt…

 

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 5

Fabrikoos exposeert op het designperron een collectie meubelen vervaardigd met computergestuurdeweb_fabrikoos_kpt_product_persp-800x800

machines zodat er geen lijm en andere bevestigingsmiddelen nodig zijn. Daardoor zijn de meubelen circulair en kunnen ze na afschrijving weer terug gegeven worden aan de natuur. Precies wat ik als ontwerper ook wil.

Er zit echter een maar aan deze collectie. Het materiaal wat gebruikt is is helemaal niet circulair. Plaatmaterialen bevatten vrijwel altijd formaldehyde en dat is niet biologisch afbreekbaar en daarnaast ook nog eens zeer toxisch voor mens en milieu.
Ik ga Fabrikoos opzoeken om te kijken of ze antwoord hebben op die vraag.

De producten die Fabrikoos heeft staan zien er erg mooi uit. De details zorgen ervoor dat het product echt af is, geen verbindingsmateriaal is er te zien, en de kleine samples laten zien dat elk product flatpack te versturen is en dat de klant de tafel of stoel zelf op kan bouwen.
Dat is natuurlijk veel beter voor het milieu, je maakt effectiever gebruik van transport. 
Ik luister een tijdje naar de ontwerpers die in gesprek zijn met een ouder koppel, het koppel is overduidelijk geïnteresseerd in de tafel en een stoel en stellen veel vragen, over hoe het gemaakt is en welk materiaal er gebruikt is.
Ik observeer een tijdje kijk goed naar de producten, en luister naar de ontwerpers.
Het valt me op dat op dat de ontwerpers het helemaal niet hebben of cyclisch ontwerpen in tegenstelling tot de website van de DDW.
Wanneer ik ze daar op aanspreek, voornamelijk op het materiaalgebruik en de afwerkingstechnieken, hebben ze er geen antwoord op. Alsof ze er nog nooit over nagedacht hebben. Ze hebben makkelijke te vervoeren meubelen willen ontwikkelen, die een klein beetje bijdragen aan een beter milieu. Ze zijn nooit bezig geweest met een volledig cyclische tafel. Dat is ook niet het doel van Fabrikoos.
Wanneer ik vraag naar de houtverbindingen blijkt dat er alleen klassieke verbindingen gebruikt zijn die ze hebben laten laseren. Het rapport voor de lasersnijder zou dan ook bijdragen aan een beter milieu. Dat is namelijk zo effectief mogelijk geplaatst.

Al met al, een interessant product maar het heeft niets te maken met cyclisch ontwerp. 

 

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 4

MU organiseerde dit jaar een interessante ontmoeting, het publiek zou onder leiding van twee gespreksleiders het gesprek aan gaan met 7000 jonge beukenbomen. Dit om te kijken of we wel dezelfde belangen hebben, en of dier, mens, plant en ding wel dezelfde stem hebben. Partizan Publik was de gespreksleider zijn van dit debat.

De debatten zouden dagelijks plaats vinden tussen 13:00 en 15:00 uur maar toen ik op woensdag daar aan kwam wist de man die bij de tentoonstelling stond van geen debat. Dat was een deceptie. Ik had me bijzonder verheugd op een debat met meerdere mensen over en met de 7000 beukenbomen. Andere mensen die ook op het debat af kwamen, gingen vrij snel weer door en zouden een ander moment terug komen.
In gesprek met de medewerker, hebben we het gehad over de beuken, over hoe ze tentoongesteld waren, dat het een tegenstrijdig beeld was, opkomend voor de bomen zodat ze kunnen communiceren maar ze dan wel tentoonstellen in kunststof potten. Ik had graag de mensen van Partizan Publik zelf gesproken, niet m kritisch te zijn maar wel om eens te kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen.
Het werd me dan ook vrij snel duidelijk dat ik daarvoor op een ander moment zou moeten afspreken.
24 november ga ik met Joost Janmaat daarvoor om tafel.
wordt vervolgd…

 

parliament-of-things partizan-publik

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 3

logo

De tentoonstelling The Essence of Things van BioART Laboratories vond plaats in het drukke VEEMgebouw,
maar daar was niet heel veel van te merken, de meeste mensen bevonden zich op de andere etages. De tentoonstelling was ingericht naast de nieuwe city farm, dat zorgt voor een bak licht  en een smal pad waar de ontwikkelingen van de verschillende ontwerpers staan. 
Opvallend is dat er bijna geen ontwerpers aanwezig zijn, en dat is bij deze abstracte tentoonstelling waarbij je veel moet lezen om te snappen waar je naar kijkt niet heel wenselijk. Het is veel prettiger wanneer je vragen kunt stellen.
Dat zorgde er dan ook voor dat je snel door de tentoonstelling heen loopt. Wanneer er een aantrekkelijk opstelling stond nodigde dat uit tot het lezen van de begeleidende informatie maar dat was helaas vaker niet dan wel het geval.
Ik moet dan helaas ook bekennen dat ik redelijk snel door deze tentoonstelling heen gelopen ben en dat er behalve het werk van Isaac Monté weinig is blijven hangen. En dat is jammer, en naar mijn mening toe te wijden aan de opstelling van de tentoonstelling en de afwezigheid van mensen die uitleg konden geven over dat wat er te zien was.Het werk van Isaac Monté is overigens wel echt interessant, zijn website zegt het volgende: 

“The objects are the result of the natural crystallization of minerals and the influence of the designer on the formation process. This process can take up to several weeks to obtain the perfect shape, interesting colour combinations and dimensions of crystals.”

Het beïnvloeden van natuurlijke groeiprocessen zodat je “natuurlijke” praktische vormen creëert is een duurzame manier van omgaan met materiaal, iets wat je in de houtbouw ook steeds vaker tegen komt (Gavin Munro).
Doordat je dan minder nabewerking nodig hebt en je minder restproduct creëert, reduceer je de CO2 uitstoot.
 
isaac-monte
Isaac Monté – crystals
 

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 2

 

Donderdag 27 oktober van 10:00 – 11:00 in het klokgebouw ABN AMRO entresol

Zoals in een eerdere post geschreven kom ik in deze post terug op de designroute die ik heb gedaan voor mijn onderzoek op de Dutch Design Week 2016

Ik begon de dag met de lezing van Dave Hakkens en Daniel de Bruin, een inspirerende lezing vooral om te zien hoe de beide heren hun praktijk uitvoeren. 

Dave is bezig met het op een andere manier gebruik maken van de grondstoffen om zo een betere bijdrage aan de wereld te kunnen zijn. Hij verteld over zijn projecten als phonebloks, een telefoon waarvan je de specificaties steeds uit kunt breiden of vervangen zonder dat je de rest van de telefoon moet weg gooien. Dit heeft als voordeel dat je veel langer met je telefoon kunt doen en dat je kapotte of gedateerde onderdelen zelf kunt vervangen. Ook kun je de telefoon veel makkelijker personaliseren, wil je een hele goede camera, dan kun je die plaatsen, geef je daar niets om dan kun je die juist weglaten. 

Leave a Comment