Skip to content

Linde ontmoet Rens Hein

Rens Hein (1995)

De 85 jaar oude lindeboom werd omgehakt. Het trok de volle aandacht van Rens. Hij verdiepte zich een half jaar lang in een 2,5 meter lang stuk Linde met een diameter van ongeveer 65 cm. Al hakkend, gutsend en schurend zocht hij naar de betekenis, de geschiedenis en de waarde van deze boom. 
Hij doorvoelde als het ware het hout naar wat een passende bewerking was voor deze boom. Rens raakte gehecht en voelde zich verbonden met het stuk en gaf het ontstane object, uit pure respect, een naam Lennie.

Na een werkperiode van bijna een half jaar benaderde Rens me om te kijken of we samen wat met Lennie zouden kunnen doen. Hij was zich gaan hechten aan Lennie en zocht naar een wijze om dit (optimaal) tot uitdrukking te brengen en recht te doen aan het bestaan van Lennie. Ik vroeg hem toen, of participeren in het project ‘de tafel van zeven’ niet iets voor hem en Lennie zou zijn?

De Linde wordt ook wel ‘de lieve’ genoemd. Hij zorgt voor de ander, kan met (vrijwel) iedereen goed opschieten en gedijt het allerbeste met andere bomen en planten om hem heen. Het is een erg sociale boom, hij verdraagt zelfs de dominante eik om zich heen. De beuk is lastiger, maar daar heeft elke boom moeite mee.

De linde stelt zich sociaal op, deelt graag met andere bomen en planten en dat hoeft echt geen familie te zijn. Hij heeft op zijn beurt de andere bomen ook nodig om te kunnen volgroeien. Middels het worteldek wisselt hij voeding uit, voert hij afvalstoffen af en haalt hij informatie op. Zo weet hij bijvoorbeeld wanneer de lente echt beginnen gaat.

De linde openbaart zich als een lieveling maar wil ook graag liefde ontvangen, wanneer de linde gebruik kan maken van de andere bomen in de omgeving dan zie je de bladeren groter worden, dan ruikt de bloesem zoeter en zijn er nog meer bijen dan anders. Hij geeft schaduw als geen ander en in de herfst voedt hij de bodem met zijn bloesems en bladeren.

Bij Rens werkt dat ook zo, in eerste instantie krijg je van Rens erg veel liefde, hij is geïnteresseerd, wil van je leren, wil groeien. Hij voedt zich met de gegeven kennis en liefde. En dan… op een gegeven moment wordt hij zekerder van zijn zaak en krijg je kennis en voeding van hem terug. Dan denkt hij mee, dan wil hij het nog beter maken dan het al is, dan wil hij jou ook laten groeien.

Uiteindelijk maakte Rens geen meubel van Lennie, hij had te veel liefde voor zijn stam gecreëerd  en wilde het materiaal op de meest eervolle en nuttige manier gebruiken, door het eerst te laten drogen. Hij maakte een nieuw meubel van dezelfde boomsoort, maar gebruikte hiervoor een andere boom waarvan de oorsprong voor hem bekend was. Hij verlijmde de delen zo dat de kern van het hout zichtbaar bleef. Rens ging aan het werk met guts en beitel, op de zelfde wijze als hij eerder had gedaan bij Lennie en onderzocht de typische eigenschappen van dit nieuwe materiaal, om ook hiervan te kunnen gaan houden. Door te voelen, door ambachtelijk te werken en steeds te blijven kijken en ontdekken ontstond daar, na een aantal weken, Lize!

 Tekst door Pierke Hulshof 2018

Foto’s door Ben van Kemenade