Skip to content

Tag: grondstof

De boom als verdienmodel

Staatsbosbeheer (SBB) in Nederland gebruikt een deel van haar bossen als productiebos. Dat is gebaseerd op een verdien model wat naar mijn mening helemaal niet meer van deze tijd is.
Ook binnen SBB, zijn er steeds meer mensen die in gaan zien dat het beheren van natuur niets te maken heeft met geld verdienen, maar dat de natuur uit betaald in andere zaken dan geld. Je krijgt er zuurstof, schaduw (en dus afkoeling van de aarde) en ook nog eens een schoonheid voor terug die allemaal zorgen voor een beter klimaat voor de mens. Zowel letterlijk als figuurlijk.
In een aflevering van tegenlicht wordt de natuur als verdienmodel tegen het licht gehouden. Ik ben het niet met alles eens maar de strekking van het verhaal is duidelijk.
Het is de moeite om de visie van Mathijs Schouten, een natuurfilosoof te beluisteren. Hij benoemt glashelder waarom we vanuit een verkeerde visie naar de natuur kijken.

 

In Belgie gaat het overigens helemaal mis…
Waar ik de Belgen normaal gezien vooruitstrevender vind op het gebied van ecologie en natuur, laten ze hier zien dat het bovenal bureaucraten zijn.

zie hier het artikel in de standaard

Voor de volledige tegenlicht uitzending klik dan hier

Leave a Comment

De Boom Is Onderdeel Van de Familie

rode-beuk-789rode beuk 7, 8, 9, kasteel Heeswijk, Kees van de Knaap

 

Ik ben een rijk man, ik heb een riant dak boven mijn hoofd, ben getrouwd met de liefste, leukste en mooiste vrouw ter wereld, en ik mag de vader zijn van vijf super lieve en leuke kinderen. Mijn ouders zijn nog in goede gezondheid en hoewel ik mijn vrienden niet zo vaak zie, weet ik wel dat ze er voor mij zullen zijn wanneer ik ze nodig heb. Ik word gewaardeerd op mijn werk als docent, door zowel collega’s als door studenten. Ook als vormgever word ik gewaardeerd, om wat ik maak, maar ook om mij als persoon. Waar ik ‘vroeger’ wel eens dacht dat ik makkelijk als kluizenaar zou kunnen leven, weet ik ondertussen dat ik mensen om mee heen nodig heb. Ik kan het niet alleen. Ik heb het nodig om te praten, te zeuren, te klagen, te lachen, te troosten, te huilen, of gewoon alleen maar stil bij elkaar te zitten.

2 Comments

Dutch Design Week deel 5

Fabrikoos exposeert op het designperron een collectie meubelen vervaardigd met computergestuurdeweb_fabrikoos_kpt_product_persp-800x800

machines zodat er geen lijm en andere bevestigingsmiddelen nodig zijn. Daardoor zijn de meubelen circulair en kunnen ze na afschrijving weer terug gegeven worden aan de natuur. Precies wat ik als ontwerper ook wil.

Er zit echter een maar aan deze collectie. Het materiaal wat gebruikt is is helemaal niet circulair. Plaatmaterialen bevatten vrijwel altijd formaldehyde en dat is niet biologisch afbreekbaar en daarnaast ook nog eens zeer toxisch voor mens en milieu.
Ik ga Fabrikoos opzoeken om te kijken of ze antwoord hebben op die vraag.

De producten die Fabrikoos heeft staan zien er erg mooi uit. De details zorgen ervoor dat het product echt af is, geen verbindingsmateriaal is er te zien, en de kleine samples laten zien dat elk product flatpack te versturen is en dat de klant de tafel of stoel zelf op kan bouwen.
Dat is natuurlijk veel beter voor het milieu, je maakt effectiever gebruik van transport. 
Ik luister een tijdje naar de ontwerpers die in gesprek zijn met een ouder koppel, het koppel is overduidelijk geïnteresseerd in de tafel en een stoel en stellen veel vragen, over hoe het gemaakt is en welk materiaal er gebruikt is.
Ik observeer een tijdje kijk goed naar de producten, en luister naar de ontwerpers.
Het valt me op dat op dat de ontwerpers het helemaal niet hebben of cyclisch ontwerpen in tegenstelling tot de website van de DDW.
Wanneer ik ze daar op aanspreek, voornamelijk op het materiaalgebruik en de afwerkingstechnieken, hebben ze er geen antwoord op. Alsof ze er nog nooit over nagedacht hebben. Ze hebben makkelijke te vervoeren meubelen willen ontwikkelen, die een klein beetje bijdragen aan een beter milieu. Ze zijn nooit bezig geweest met een volledig cyclische tafel. Dat is ook niet het doel van Fabrikoos.
Wanneer ik vraag naar de houtverbindingen blijkt dat er alleen klassieke verbindingen gebruikt zijn die ze hebben laten laseren. Het rapport voor de lasersnijder zou dan ook bijdragen aan een beter milieu. Dat is namelijk zo effectief mogelijk geplaatst.

Al met al, een interessant product maar het heeft niets te maken met cyclisch ontwerp. 

 

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 4

MU organiseerde dit jaar een interessante ontmoeting, het publiek zou onder leiding van twee gespreksleiders het gesprek aan gaan met 7000 jonge beukenbomen. Dit om te kijken of we wel dezelfde belangen hebben, en of dier, mens, plant en ding wel dezelfde stem hebben. Partizan Publik was de gespreksleider zijn van dit debat.

De debatten zouden dagelijks plaats vinden tussen 13:00 en 15:00 uur maar toen ik op woensdag daar aan kwam wist de man die bij de tentoonstelling stond van geen debat. Dat was een deceptie. Ik had me bijzonder verheugd op een debat met meerdere mensen over en met de 7000 beukenbomen. Andere mensen die ook op het debat af kwamen, gingen vrij snel weer door en zouden een ander moment terug komen.
In gesprek met de medewerker, hebben we het gehad over de beuken, over hoe ze tentoongesteld waren, dat het een tegenstrijdig beeld was, opkomend voor de bomen zodat ze kunnen communiceren maar ze dan wel tentoonstellen in kunststof potten. Ik had graag de mensen van Partizan Publik zelf gesproken, niet m kritisch te zijn maar wel om eens te kijken wat we voor elkaar kunnen betekenen.
Het werd me dan ook vrij snel duidelijk dat ik daarvoor op een ander moment zou moeten afspreken.
24 november ga ik met Joost Janmaat daarvoor om tafel.
wordt vervolgd…

 

parliament-of-things partizan-publik

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 3

logo

De tentoonstelling The Essence of Things van BioART Laboratories vond plaats in het drukke VEEMgebouw,
maar daar was niet heel veel van te merken, de meeste mensen bevonden zich op de andere etages. De tentoonstelling was ingericht naast de nieuwe city farm, dat zorgt voor een bak licht  en een smal pad waar de ontwikkelingen van de verschillende ontwerpers staan. 
Opvallend is dat er bijna geen ontwerpers aanwezig zijn, en dat is bij deze abstracte tentoonstelling waarbij je veel moet lezen om te snappen waar je naar kijkt niet heel wenselijk. Het is veel prettiger wanneer je vragen kunt stellen.
Dat zorgde er dan ook voor dat je snel door de tentoonstelling heen loopt. Wanneer er een aantrekkelijk opstelling stond nodigde dat uit tot het lezen van de begeleidende informatie maar dat was helaas vaker niet dan wel het geval.
Ik moet dan helaas ook bekennen dat ik redelijk snel door deze tentoonstelling heen gelopen ben en dat er behalve het werk van Isaac Monté weinig is blijven hangen. En dat is jammer, en naar mijn mening toe te wijden aan de opstelling van de tentoonstelling en de afwezigheid van mensen die uitleg konden geven over dat wat er te zien was.Het werk van Isaac Monté is overigens wel echt interessant, zijn website zegt het volgende: 

“The objects are the result of the natural crystallization of minerals and the influence of the designer on the formation process. This process can take up to several weeks to obtain the perfect shape, interesting colour combinations and dimensions of crystals.”

Het beïnvloeden van natuurlijke groeiprocessen zodat je “natuurlijke” praktische vormen creëert is een duurzame manier van omgaan met materiaal, iets wat je in de houtbouw ook steeds vaker tegen komt (Gavin Munro).
Doordat je dan minder nabewerking nodig hebt en je minder restproduct creëert, reduceer je de CO2 uitstoot.
 
isaac-monte
Isaac Monté – crystals
 

Leave a Comment

Dutch Design Week deel 1

Tijdens de Dutch Design Week in Eindhoven zal ik een aantal exposities en lezingen bezoeken.

Hieronder zal ik deze expo’s beschrijven, maar zal ik ook toelichten waarom ik ze voor mijn onderzoek naar een circulaire toepassing van hout binnen mijn ontwerpen, interessant vind om te bezoeken.

Dave Hakkens en Daniel de Bruin

Dave Hakkens zoekt nieuwe oplossingen voor problemen ontstaan uit moderne ontwikkelingen. In eerste instantie misschien niet zo relevant voor mijn onderzoek maar ik ben wel benieuwd naar zijn manier van denken. Ik denk dat het voor het makende deel in mijn onderzoek interessant kan zijn om juist op een totaal andere manier naar “problemen” te kijken.

Daniel de Bruin is bezig met technologie als medium toe te passen binnen vormgeving. Dat vind ik interessant maar daarvan weet ik ondertussen ook al dat het me niet helemaal ligt. Ik wil dat wel graag, wellicht dat ik na de lezing van Daniel de motivatie en noodzaak ga zien van technische moderne toepassingen.  

Donderdag 27 oktober van 10:00 – 11:00 in het klokgebouw ABN AMRO entresol

 

The Essence of Things

BioArt Laboratories organiseert in het Veemgebouw een expositie die gaat over het experiment met materiaal en kijkenlogo
daarbij ook naar eventuele nieuwe vormen en functies. Dit doen ze om je te laten nadenken over de impact van
de huidige ontwikkelingen op onze cultuur en samenleving.
 
Voor mijn onderzoek is dat bijzonder interessant, door technologie te gebruiken hebben we onze korte termijn problemen weliswaar vereenvoudigd of soms zelfs opgelost maar wat doet dat op de lange termijn.
Als voorbeeld in de bosbouw zou je de machinale bomenkap kunnen nemen, het kappen gaat veel sneller, er is veel minder afval van de boom omdat de boom voor de kap al helemaal gemeten en berekend wordt. Maar de machines zijn zo zwaar en groots dat ze de gehele ondergrondse infrastructuur om zeep helpen, waardoor er gezonde bomen veel te vroeg sterven.
The Essence of Things gaat over biotech, en ik ben erg nieuwsgierig naar de ontwikkelingen die daar getoond worden en hoop dat ze een boost geven voor mijn benadering richting het door mij zo geliefde hout.
 
Donderdag 27 oktober van 11:00 – 18:00 in het VEEMgebouw
 

Parliament of Things

Het Mu organiseert dit jaar weer een interessante ontmoeting, het publiek gaat onder leiding van twee gespreksleiders het gesprek aan met 7000 jonge beukenbomen. Dit om te kijken of we wel dezelfde belangen hebben, en of dier, mens, plant en ding wel dezelfde stem hebben.

Als onderzoeker ben ik benieuwd naar de scheiding tussen het emotionele en het rationele. Hoe kun je als mens zijnde stem geven aan een ding terwijl het dus gissen is naar de mening van dat ding? Is het niet zo dat je dan altijd in een belangenverstrengeling terecht komt? 

Woensdag 26 oktober 13.00 – 15.00 MU

 

Fabrikoos

Fabrikoos exposeert op het designperron een collectie meubelen vervaardigd met computergestuurdeweb_fabrikoos_kpt_product_persp-800x800

machines zodat er geen lijm en andere bevestigingsmiddelen nodig zijn. Daardoor zijn de meubelen circulair en kunnen ze na afschrijving weer terug gegeven worden aan de natuur. Precies wat ik als ontwerper ook wil.

Er zit echter een maar aan deze collectie. Het materiaal wat gebruikt is is helemaal niet circulair. Plaatmaterialen bevatten vrijwel altijd formaldehyde en dat is niet biologisch afbreekbaar en daarnaast ook nog eens zeer toxisch voor mens en milieu.
Ik ga fabrikoos opzoeken om te kijken of ze antwoord hebben op die vraag.

Donderdag 27 oktober 10.00 – 18.00 Designperron

 

VPRO Medialab is wondering: is it time for the HoloLens?

Maarten Baas ontwikkelde een stoel die pas over tweehonderd (!) jaar klaar is, Baas is dan allang dood, net als alle anderen die op dit moment in ons midden zijn. Hij plaatste een mal om een boom heen die ervoor zorgt dat de boom op een natuurlijke wijze groeit in de vorm van een stoel. Door dit te doen reduceert hij het energieverbruik wat het kost wanneer je een stoel fabriceert. Ik vraag me als onderzoeker wel af of je op deze manier wel op een ethische manier aan het vormgeven bent. En dan laat ik de esthetiek nog maar even in het midden.

Ik wil tijdens de ddw een kijken of ik reacties kan vangen van bezoekers en eens kijken hoe zij er op zullen reageren.

Donderdag 27 oktober 10.00 – 18.00 VDMA

 

Era

Ontwerpstudio van der Swam kreeg de mogelijkheid om een serie sieraden te ontwikkelen van
archeologisch hout. 
De sieraden moeten voor verhalen zorgen, en dat is nu juist waar ik als 579de8313920b
onderzoeker maar ook
als ontwerper naar opzoek ben. Het verhaal achter het materiaal. en
zorgt dat verhaal dan ook voor een duurzamere omgang.
En als ik naar de afbeelding kijk die bij het evenement geplaatst is dan ben ik bang dat juist dat
laatste niet is gebeurd. Maar daar gaan we dan natuurlijk vragen over stellen.

Donderdag 27 oktober 10.00 – 17.00 NRE-terrein

 

In een volgende blog zal ik mijn bevindingen van deze bezoeken natuurlijk met jullie delen. 

To be continued…

 

Leave a Comment

In gesprek met [S]GAAF

6 oktober 2016 Badhoevedorp

Vandaag ga ik het gesprek aan met Mathieu en Merijn, eigenaren van [S]GAAF, meubelmakers uit Amsterdam.logo-sgaaf
Vanuit de stagebegeleiding kom ik al een tijdje bij dit bedrijf en wat opvalt is dat het een bedrijf is wat heel bewust materiaalkeuzes maakt. De keuzes die ze maken zijn milieu en gezondheid bewust.
Op de vraag of ik daar eens met ze over zou kunnen spreken werd meteen instemmend geantwoord, wel graag nadat ze naar Nepal geweest zijn om daar vrijwilligerswerk te doen.

Ik heb wat vragen voorbereid;

  • ik ben erg benieuwd naar hun beweegreden om zo min mogelijk plaatmateriaal te gebruiken.
  • welk materiaal gebruik je dan in plaats van het plaatmateriaal?
  • wat verstaan zij onder duurzaamheid? 
  • en wat verstaan zij onder cyclisch ontwerpen?

Wanneer ik aankom in Badhoevedorp, waar hun werkplaats is, zie ik geen Merijn en geen Mathieu. Na een belletje richting Merijn blijkt dat ze alle afspraken afgezegd hadden deze week maar mij vergeten waren. Of ik richting zijn huis in Osdorp wil komen? Dat wil ik wel natuurlijk, anders heb ik die twee uur voor niets gereden.

Terwijl ik naar Osdorp rij neem ik in mijn hoofd nog even dat wat ik wil weten door. Ik pik Merijn op een we lopen naar een restaurant aan het water. Toen ik in de auto zat bedacht ik me nog; neem alles op, maar terwijl we naar het restaurant lopen ontstaat het gesprek al. De recorder nog in mijn tas.

Het gesprek gaat vloeiend, en na de eerste chit-chat, geeft Merijn aan dat de meubel/interieur industrie een erg vervuilende industrie is. In de bedrijfsinterieurs blijven kasten, meubelen en balies vaak niet langer dan tien jaar in gebruik. Dan wil de opdrachtgever alweer wat nieuws. En gaat vaak het interieur eruit, om er weer iets soortgelijks terug te plaatsen. Het materiaal wat eerder gebruikt is, is dusdanig bewerkt dat het niet meer her te gebruiken is.
En dan kun je als bedrijf kijken naar duurzamere middelen, wat vaak vertaald wordt naar langdurig gebruik. Maar zoals hierboven al aangegeven wil de consument af en toe iets nieuws.

Leave a Comment

het verborgen leven van bomen

Om hout meer gezicht te kunnen geven was ik op zoek naar literatuur die meer algemene informatie over bomen gaf, dan alleen de persoonlijke verhalen. Er wordt al best veel over geschreven de laatste jaren maar via een artikel op de correspondent werd ik gewezen op een boek van een Duitse boswachter, Peter Wohlleben.0e17aac05b68383beb964fa6230b371c_360x360_center
Na een aantal publicaties en boeken merkte hij dat het verhaal wat hij wilde vertellen wel beklijfde tijdens de rondleidingen die hij deed in ‘zijn’ bos maar dat het op papier niet aansloeg. Hij schreef om die reden het verborgen leven van bomen.

Leave a Comment

nieuw leven

Vorige week, ik was het boek van Peter Wohlleben – het verborgen leven van Bomen aan het lezen, toen ik een idee kreeg. Wat als je van je houten restmateriaal weer nieuwe bomen zou kunnen kweken? Nu is dat natuurlijk discutabel of dat überhaupt kan, maar het idee is interessant.
Zoals dat vaak gaat, kom je niet veel later soortgelijke thema’s/onderwerpen tegen.
Zo ook nu, net even een ander product maar wel met een zelfde gedachte gang.

De sprout-pencil. Een potlood, waarvan je het laatste stompje in de grond kunt zetten waaruit dan weer nieuwe plantjes groeien, helaas nog niet uit het hout zelf maar door middel van een geïmplanteerd zaadje. Een interessant principe.

sprout

Leave a Comment